Retro Richard Dunne Shirt – Manchester City's Viervoudig Speler van het Jaar

De carrièreboog van Richard Dunne is een van de meest boeiende verhalen in het voetbal over een speler die door puur hard werk en vastberadenheid zijn potentieel waarmaakt. Hij trad toe tot Everton als tiener en maakte zijn Premier League-debuut aan het einde van de jaren negentig onder Walter Smith, maar slaagde er niet in een vaste basisplaats op Merseyside af te dwingen. Ondanks momenten van echte belofte stuurde Everton hem uiteindelijk weg, en in 2000 betaalde Manchester City £5 miljoen om hem naar Maine Road te halen – een transfer die een van de slimste stukken zakendoen van de club zou blijken te zijn.

Bij City bloeide Dunne's carrière werkelijk op. Gedurende een turbulente periode waarin de club heen en weer werd geslingerd tussen divisies en moeite had zich te vestigen als een echte topvluchtmacht, was Dunne de constante factor. Hij was de speler die elke week opdook, alles gaf en ploeggenoten meetrok op puur wilskracht. Zijn prestatie om het Manchester City Speler van het Jaar-award vier opeenvolgende keren te winnen, tussen 2005 en 2009, is een record dat tot op de dag van vandaag standhoudt en zegt veel over hoe supporters hem zagen. In een tijdperk vóór de petroodollar-revolutie City omtoverde tot seriematige kampioenen was Dunne de held van de fans – een man die er net zoveel om gaf als zij.

Zijn tijd bij City was niet zonder controverse. Hij verzamelde een recordaantal eigen doelpunten in de Premier League – een statistiek die een terugkerende grap werd, zij het een die met genegenheid in plaats van wreedheid werd gebracht. Elke misser was het gevolg van een man die zichzelf zonder aarzeling in elke verdedigende situatie gooide, en supporters hielden van hem daarom.

Na zijn vertrek bij City in 2009 na de Abu Dhabi-overname verhuisde Dunne naar Aston Villa, waar hij tot diep in de dertig op het hoogste niveau bleef presteren. Hij vormde een solide partnerschap in het hart van Villa's verdediging en bleef een betrouwbare Premier League-aanwezigheid. Internationaal dienst bij de Republiek Ierland voegde verdere glans toe aan zijn carrière, met meer dan 80 caps en zijn land vertegenwoordigend met dezelfde trots en toewijding die hij elke week op clubniveau toonde. Hij verhuisde later naar QPR voordat hij uiteindelijk met pensioen ging en een nalatenschap achterliet die niet wordt gedefinieerd door zilverwerk maar door karakter.

Richard Dunne's carrière werd gevormd door een opmerkelijke cast van ploeggenoten, managers en tegenstanders. Bij Manchester City vormde hij een cruciale verdedigingspartnerschap met Sylvain Distin, een koppel dat echte veerkracht bood tijdens enkele van de meest uitdagende seizoenen van de club. De twee vulden elkaar goed aan – Distin's snelheid en atletisch vermogen naast Dunne's fysieke kracht en spelinzicht creëerde een formidabel centraal verdedigingsduo dat City competitief hield zelfs wanneer de middelen beperkt waren.

Stuart Pearce, die City manageide tussen 2005 en 2007, was een manager die Dunne's no-nonsense benadering van verdedigen duidelijk waardeerde, het soort speler dat Pearce zelf was geweest tijdens zijn eigen spelerscarrière. Kevin Keegan's eerdere ambtstermijn zag ook hoe Dunne zich vestigde als een eerste elftal-basisspeler.

Bij Aston Villa werkte Dunne onder Martin O'Neill en later Gerard Houllier, waarbij hij samenwerkte met verdedigers als James Collins en Curtis Davies. Zijn carrière bij de Republiek Ierland bracht hem naast Robbie Keane, Damien Duff en Shay Given – een gouden generatie Iers talent dat boven zijn gewicht stootte in het internationale voetbal. Als tegenstander kwam Dunne regelmatig tegenover Didier Drogba, Wayne Rooney en Thierry Henry te staan – de meest gevreesde aanvallers van de Premier League – en zelden trok hij aan het kortste eind.

De shirts die Richard Dunne gedurende zijn carrière droeg, brengen een fascinerende visuele geschiedenis in kaart van twee clubs op zeer verschillende plaatsen. Zijn vroege Manchester City-shirts uit het Maine Road-tijdperk – het elektrische blauw van het begin van de jaren 2000 met sponsors als First Advice en later Thomas Cook – zijn nu echte verzamelobjecten. Deze ontwerpen vangen een club in transitie, vóór de glitter en glamour van het Sheikh Mansour-tijdperk alles transformeerde. Het retro Richard Dunne shirt uit zijn meest gevierde seizoenen, ruwweg 2005 tot 2009, vertegenwoordigt de kern van wat verzamelaars zoeken.

De City-shirts uit deze periode hadden een zekere eerlijke, vakkundige kwaliteit die perfect paste bij Dunne's eigen speelstijl. Uitshirts in bordeauxrood en wit uit dit tijdperk zijn bijzonder gewild. Het zien van zijn naam en nummer op de achterkant van een hemelsblauw City-shirt uit de Eastlands-jaren roept een tijdperk op van gepassioneerd, taai voetbal gespeeld voor toegewijde supporters die wisten dat hun club nog niet tot de elite behoorde maar geloofden dat het kon.

Bij Aston Villa droeg Dunne het beroemde bordeauxrood en blauw met gelijke distinctie. De Villa-shirts van het einde van de jaren 2000 en het begin van de jaren 2010 hebben hun eigen toegewijde verzamelaarsgemeenschap, en een Dunne-bedrukt Villa-shirt is een tastbare herinnering aan een ploeg die regelmatig om Europa streed. Een retro Richard Dunne shirt van beide clubs vertelt een authentiek verhaal van Premier League-geschiedenis.