Retro Hearts Shirts – Het Maroon van Tynecastle

Hearts werd opgericht in 1874 en ontleende zijn naam aan een populaire Edinburgse danszaal genaamd Heart of Midlothian, die zelf vernoemd was naar de historische Old Tolbooth-gevangenis in het hart van de stad. De club vestigde zich snel als een macht in het Schotse voetbal, door in 1895 hun eerste landstitel te winnen en dit in 1897 te herhalen, waarmee ze al vroeg een reputatie als titelkandidaat opbouwden.

Het grootste tijdperk van de club brak aan in de late jaren vijftig en vroege jaren zestig. Onder manager Tommy Walker produceerde Hearts een van de meest opwindende voetbalstijlen die Schotland ooit had gezien. Het seizoen 1957-58 was buitengewoon – Hearts eindigde als kampioen met een toenmalig record van 62 punten en scoorde 132 goals in 34 competitiewedstrijden. Spelers zoals Willie Bauld, Alfie Conn Sr. en Jimmy Wardhaugh – collectief bekend als het Terrible Trio – terroriseerden verdedigingen door het hele land. Een tweede titel volgde in 1959-60, en Hearts waren een tijdlang echte reuzen van het Britse spel.

De Edinburgh-derby met Hibernian bepaalt zoveel van de identiteit van de club. De rivaliteit is een van de grote stadsderby's in het voetbal, waarbij de eer alles betekent voor supporters aan beide kanten van Gorgie en Leith. Historische derby-overwinningen, waaronder een beroemde 5-0 afstraffing van Hibs, leven lang voort in het collectieve geheugen.

De jaren negentig brachten hartzeer van een andere soort. Hearts eindigde meerdere keren als tweede in de competitie en werd beroemd – of berucht – vanwege het mislopen van titels. De titelstrijd van 1985-86 en 1997-98, beide kwellend verloren op de laatste dag van het seizoen, zijn overgegaan in de Schotse voetbalfolklore als waarschuwende verhalen over wat had kunnen zijn.

Meer recente decennia brachten een ernstige financiële crisis. Hearts ging in 2013 in administratie en degradeerde in 2014 naar de Championship. Maar de club werd gered door het vertrek van de Litouwse eigenaar Vladimir Romanov en de opmerkelijke tussenkomst van Ann Budge en de Foundation of Hearts supporterstrust, die de club kochten en terug naar stabiliteit stuurden. Promotie onder Robbie Neilson bracht Hearts terug in de Premiership, en sindsdien hebben ze zich opnieuw gevestigd als een kracht in de hoogste divisie, door de Scottish Cup Final van 2022 te bereiken en deel te nemen aan het Europese voetbal. Tynecastle is herontwikkeld tot een compact, modern stadion dat elk grammetje van zijn intimiderende sfeer behoudt.

Hearts heeft door de decennia heen enkele van de beste talenten in het Schotse voetbal voortgebracht en aangetrokken. Dave Mackay is misschien wel de grootste speler die ooit het maroon shirt heeft gedragen – een kolossale middenvelder die later een legende werd bij Tottenham Hotspur en Derby County, maar wiens wortels stevig in Tynecastle waren geplant. Hard, bekwaam en een geboren winnaar, belichaamde Mackay wat Hearts vertegenwoordigde.

Het Terrible Trio van Willie Bauld, Alfie Conn Sr. en Jimmy Wardhaugh blijven legendes uit een ander tijdperk – drie aanvallers die elkaar perfect aanvulden en Hearts door hun gouden tijdperk stuwden. Bauld in het bijzonder, 'The King of Hearts', wordt vereerd als een van de beste spitsen die Schotland ooit heeft voortgebracht.

John Robertson is de uitblinker van het moderne tijdperk. Een productieve doelpuntenmaker die de beste jaren van zijn carrière bij Tynecastle doorbracht, scoorde Robertson meer dan 300 goals voor de club in twee perioden en werd een cultheld van enorme proporties. Zijn goals hielden Hearts op niveau door de veeleisende jaren tachtig en negentig. Gary Mackay, een ander eigen talent, bewees de club buitengewone diensten gedurende meer dan een decennium en wordt herinnerd voor het scoren van een beroemd doelpunt voor Schotland tegen Bulgarije dat onbedoeld de Republiek Ierland hielp zich te kwalificeren voor Euro 1988.

Craig Levein en Gary Naysmith bewezen voorbeeldige diensten als verdedigers, terwijl buitenlandse aankopen zoals Stéphane Adam – maker van twee doelpunten in een gedenkwaardige Scottish Cup Final-overwinning in 1998 – direct de harten van de fans veroverden. Meer recentelijk hebben Liam Boyce en Lawrence Shankland de traditie van doelpunten maken met onderscheiding voortgezet.

Het Hearts retro shirt is een van de meest onderscheidende in het Schotse voetbal – dat diepe, rijke maroon met witte accenten is onmiddellijk herkenbaar en is in meer dan een eeuw nauwelijks veranderd. De consistentie van het kleurenpalet is op zichzelf een punt van trots voor supporters die het zien als een teken van traditie en identiteit.

De shirts van de late jaren zeventig en de jaren tachtig hebben een bijzondere nostalgische charme, met de gedurfde, blokkige ontwerpen van het tijdperk waarbij Admiral en later Umbro klassieke coupes leverden. De shirts uit de jaren tachtig droegen het zelfvertrouwen van een club die hard streed in de Premier Division, en hun eenvoudige maroon-ontwerpen met witte krijtstrepen of bies zijn tegenwoordig zeer geliefd bij verzamelaars.

De jaren negentig brachten sponsornamen op het shirt – waaronder Strongbow en McEwan's Lager – en de shirts van dit decennium dragen de esthetische kenmerken van het tijdperk: schaduwpatronen, getextureerde stoffen en af en toe gedurfde uitshirt-keuzes in wit of goud. Het Scottish Cup-winnende shirt van 1998 heeft een speciale verzamelwaarde gezien het trofeeënsucces dat het heeft meegemaakt.

In de jaren 2000 produceerden fabrikanten zoals Umbro en later Joma shirts die traditie en moderne prestatiestoffen in balans brachten. De uitshirts van deze periode, soms met marineblauw of grijs als basiskleur, zijn steeds meer gewild. Met 59 retro Hearts shirts beschikbaar in onze winkel, kunnen verzamelaars voorbeelden vinden die meerdere decennia beslaan, van klassieke snits uit de jaren tachtig tot ontwerpen uit het kampioenentijdperk van de late jaren negentig.