Retro Reading Shirts – De Royals Door de Decennia

Reading FC werd opgericht in 1871 tijdens een openbare bijeenkomst in de Bridge Street Rooms, waardoor de club ouder is dan de Football League zelf. De vroege decennia werden besteed aan regionaal voetbal, en het duurde tot het naoorlogse tijdperk voordat Reading een consistente identiteit begon te ontwikkelen in de lagere regionen van de Football League. Gedurende het grootste deel van de twintigste eeuw was Reading een stevige Derde of Vierde Divisie club, maar ze cultiveerden een trouwe lokale aanhang en brachten onderweg enkele echt memorabele figuren voort.

De jaren 1970 brachten Reading hun beroemdste cultfiguur: Robin Friday. Een flamboyante, buitengewoon getalenteerde buitenspeler met een chaotisch privéleven, verlichtte Friday Elm Park met optredens die fans en tegenstanders gelijkelijk het hoofd deden schudden van ongeloof. Zijn twee seizoenen bij de club (1974-1976) zijn nog steeds legendarisch in Berkshire, en hij wordt regelmatig aangehaald in peilingen van de grootste spelers die nooit eersteklasvoetbal hebben gespeeld. Friday vertrok naar Cardiff en uiteindelijk verteerde het spel hem, maar zijn herinnering is onsterfelijk bij Reading.

De jaren 1970 en 1980 brachten bescheiden promotiecampagnes en de incidentele bekerrun, maar geen aanhoudende aanval op de hogere divisies. Reading was een betrouwbare lageredivisieclub totdat voorzitter John Madejski de ambities van de club in de jaren 1990 transformeerde. De opening van het Madejski Stadium in 1998 betekende een nieuw tijdperk van professionalisme en ambitie. Alan Pardew leidde hen naar een First Division play-off finale in 2001, die ze verloren van Wigan Athletic.

Toen kwam Steve Coppell. Aangesteld in 2003 herbouwde Coppell de selectie methodisch en slim, en in 2005-06 produceerde Reading een van de grootste Championship-seizoenen ooit vastgelegd. Ze wonnen de titel met een toenmalig record van 106 punten en verloren slechts tweemaal het hele seizoen. Spelers als Nicky Shorey, Steve Sidwell, Kevin Doyle en Shane Long vormden een samenhangend team van opmerkelijke kwaliteit. Hun Premier League-debuut in 2006-07 zag hen op de achtste plaats eindigen – een verbluffende prestatie. Een tweede Premier League-periode volgde in 2012-13 onder Brian McDermott.

Sindsdien heeft Reading hard gevochten om de topvlucht te herwinnen, met financiële moeilijkheden en eigendomsturbulentie. Het verlies in de Championship play-off finale van 2011 tegen Swansea City blijft een pijnlijke herinnering. Maar door alle ups en downs behouden de Royals hun identiteit en blijft hun fanbase fel trots.

Reading's erelijst strekt zich uit over de decennia, en de spelers die de club definieerden vertegenwoordigen een fascinerende doorsnede van het Engelse voetbal.

Robin Friday blijft het onbetwiste icoon. Zijn doelpunten, zijn trucs, zijn vetes met tegenstanders – hij was een eenmanshoogtepunt in een tijd dat beeldmateriaal schaars was, wat alleen maar bijdraagt aan de mythologie. Zijn beroemdste doelpunt, een omhaal van buitengewone brutaliteit, is gevierd in documentaires en boeken. Friday's verhaal is doordrenkt van tragedie, maar zijn plaats in de folklore van Reading is eeuwig.

In het moderne tijdperk vertegenwoordigen geen spelers de gouden Coppell-periode beter dan Kevin Doyle en Shane Long. Het Ierse aanvalsduo was perfect uitgebalanceerd en hun doelpunten schoten Reading de Premier League in. Doyle in het bijzonder werd een publiekslieveling vanwege zijn meedogenloze arbeidsethos net zozeer als zijn klinische afwerking.

Nicky Shorey was misschien wel de beste linksback die de club heeft voortgebracht en verdiende erkenning bij Engeland tijdens zijn tijd bij de club. Steve Sidwell was de motor van dat 2005-06 elftal, een middenveld-dynamo die uiteindelijk een transfer naar Chelsea verdiende.

Doelman Steve Death – wat een naam voor een voetballer – was een consistente performer door de jaren 1970 en 1980 en zette in 1979 een Football League-record neer voor opeenvolgende clean sheets dat jarenlang standhield. Adam Le Fondre, liefkozend ALF genoemd, werd een cultfiguur begin jaren 2010 vanwege zijn opmerkelijke impact als invaller, met doelpunt na doelpunt vanaf de bank. Hij belichaamde de vechtlustige, gepassioneerde geest die Reading-fans adoreren.

Qua management torent Steve Coppell boven iedereen uit, maar Mark McGhee verdient ook erkenning voor zijn promotiewerk in de jaren 1990.

Reading's iconische blauw-witte horizontaal gestreepte shirts behoren tot de meest herkenbare in de lagere regionen van het Engelse voetbal, en een retro Reading shirt uit welk tijdperk dan ook is onmiddellijk herkenbaar. De strepen zijn een constante door dik en dun, hoewel de precieze tint koninklijk blauw en de breedte van de strepen verschoven is met de mode van elk decennium.

De shirts uit de jaren 1970 en vroege jaren 1980 waren klassiek in hun eenvoud – brede strepen, minimale branding, het soort shirt dat tijdloos oogt aan een muur. Tegen de late jaren 1980 en vroege jaren 1990 begonnen fabrikanten te experimenteren met schaduwpatronen en asymmetrische ontwerpen, met als resultaat enkele heerlijk uitbundige creaties die verzamelaars nu koesteren vanwege hun tijdsgebonden charme.

De midden-tot-late jaren 1990 zagen de Madejski-tijdperkshirts arriveren, strakker en professioneler van presentatie, wat de groeiende ambities van de club weerspiegelde. De vroege jaren 2000 shirts onder verschillende fabrikanten bouwden toe naar de iconische kampioensseizoenen.

Het kampioensshirt van 2005-06 is het meest begeerde door fans en verzamelaars. Strak, zelfverzekerd en gedragen tijdens die recordbrekende campagne, vertegenwoordigt het Reading op hun absolute hoogtepunt. De Premier League-tijdperkshirts van 2006-08 hebben een enorme sentimentele waarde voor supporters die die opmerkelijke seizoenen meemaakten. Met 85 beschikbare opties in onze winkel is er een retro Reading shirt voor elk tijdperk en elke verzamelaar.