Retro Shunsuke Nakamura Shirt – De Magische Linkervoet uit Japan

Shunsuke Nakamura's verhaal begint bij Yokohama F. Marinos, waar hij in 1997 debuteerde en al snel opviel door zijn buitengewone techniek en visie. In 2000 leidde hij Yokohama tot een sterk seizoen en won hij zijn eerste J.League MVP-titel – op slechts 22-jarige leeftijd. Zijn passes waren chirurgisch, zijn vrije trappen mystiek. In 2002 maakte hij de overstap naar Reggina in de Italiaanse Serie A, waar hij drie seizoenen lang de creatieve motor was van een ploeg die voortdurend tegen degradatie vocht. Zijn tijd in Calabrië werd gekenmerkt door spectaculaire doelpunten van afstand en de stille bewondering van Italiaanse tactici. De gouden periode kwam echter in 2005, toen Gordon Strachan hem naar Celtic haalde. In Glasgow werd Nakamura een legende: drie opeenvolgende Scottish Premier League-titels (2006, 2007, 2008), een onvergetelijke vrije trap tegen Manchester United in de Champions League die Celtic naar de knock-outfase katapulteerde, en in 2007 de prestigieuze SPFA Players' Player of the Year-award – als eerste Aziatische speler ooit. De grote rivaliteit met Rangers, de Old Firm-derby's onder de schijnwerpers van Parkhead, en zijn rol als spelmaker maakten hem onsterfelijk in Schotse voetbalfolklore. Na een korte terugkeer via Espanyol keerde hij in 2010 terug naar Yokohama, waar hij in 2013 zijn historische tweede MVP-titel veroverde – iets wat geen enkele andere speler ooit heeft gepresteerd in de J.League. Zijn carrière sloot hij af bij Júbilo Iwata en Yokohama FC, voordat hij in 2022 zijn voetbalschoenen aan de wilgen hing.

Hoewel Nakamura zelf de hoofdrol speelt in dit verhaal, kun je zijn carrière niet begrijpen zonder de spelers en trainers die hem omringden. Bij Yokohama Marinos werkte hij als jonge speler samen met Japanse iconen als Masami Ihara en Yoshikatsu Kawaguchi, terwijl hij later in zijn tweede periode het middenveld deelde met Yuji Nakazawa, een symbool van Marinos-trouw. In het Japans nationaal elftal vormde hij een legendarische generatie samen met Hidetoshi Nakata, Junichi Inamoto en later Keisuke Honda en Shinji Kagawa – het was Nakamura die op het WK 2010 in Zuid-Afrika de fakkel doorgaf aan een nieuwe generatie. Bij Celtic werd hij gekoesterd door manager Gordon Strachan, die hem als zijn creatieve hart beschouwde. Op het veld vond hij ideale partners in spitsen Jan Vennegoor of Hesselink en de jonge Aiden McGeady, en samen met kapitein Stephen McManus vormden ze de ruggengraat van Celtic's historische dubbele Champions League-knockout-campagnes. Zijn vrije trappen werden vaak afgerond door koppen van Stephan Pearson of Scott McDonald. Onder Tony Mowbray en later weer in Japan onder verschillende bondscoaches bleef Nakamura's invloed voelbaar, en vandaag de dag staat hij zelf als hoofdtrainer aan het roer van het Japans nationaal elftal – een passende kroon op een carrière vol leiderschap.

De tenues die Nakamura droeg vormen een fascinerend overzicht van twee decennia voetbalshirt-design. Zijn vroege Yokohama Marinos-shirts uit eind jaren '90 waren Adidas-kreaties in de iconische tricolore – marineblauw, wit en rood – met de elegant geborduurde Marinos-vis op de borst en sponsors zoals Nissan. Bij Reggina droeg hij de amaranto-blauwe banen van Asics, een esthetisch ondergewaardeerd shirt dat collectors vandaag steeds meer waarderen vanwege de zeldzaamheid. Maar het hoogtepunt blijft uiteraard zijn Celtic-periode: de groen-witte hoepels van Nike (2005-2008) met Carling als shirtsponsor, gevolgd door de overstap naar Magners en later Tennent's. Zijn rugnummer 25 met 'NAKAMURA' in witte letters op de groen-witte hoepels is een heilige graal voor liefhebbers. Speciaal de Champions League-versie uit het 2006/07-seizoen – het shirt waarin hij die mythische vrije trap tegen Manchester United scoorde – wordt zelden aangeboden en bereikt hoge prijzen. Verzamelaars zoeken vooral matchprepared exemplaren, long-sleeve Europa-versies en tenues met de officiële SPL-badge.