Retro Middlesbrough Shirt – Boro's Grootste Gloriedagen

Middlesbrough FC werd opgericht in 1876, aanvankelijk als amateur-atletiekvereniging, voordat de club in 1889 professioneel voetbal omarmde. Na een eerste periode in de Football League vestigde de club zich stevig in het Engelse voetballandschap, met Ayresome Park als geliefde thuishaven voor meer dan een eeuw.

De grote doorbraak in de nationale bewustwording kwam in de jaren negentig, toen voorzitter Steve Gibson de ambitieuze Bryan Robson aanstelde als manager. Robson transformeerde de club radicaal door een reeks spectaculaire aankopen te doen die de voetbalwereld verbijsterden. In 1995 opende het ultramoderne Riverside Stadium zijn deuren – een statement dat Middlesbrough klaar was voor het grote werk.

De zomers van 1995 en 1996 zorgden voor ware golven van opwinding langs de Tees. Nick Barmby, Juninho Paulista, Emerson en de iconische Fabrizio Ravanelli – de Italiaanse spits die ooit voor Juventus scoorde in de Champions League-finale – arriveerden op Teesside. De Braziliaan Juninho werd al snel een god op het Riverside, zijn technische vernuft en glimlach veroverde elke Boro-fan.

Ondanks het spektakel beleefde Middlesbrough in het seizoen 1996-97 een bitterzoete campagne: twee bekerfinales bereikt (FA Cup én League Cup), maar tegelijkertijd degradatie naar de First Division door een puntenaftrek na het afzeggen van een wedstrijd wegens een griepgolf in de selectie. Het was een beslissing die voor woede en verbijstering zorgde in Teesside.

Onder Steve McClaren beleefde de club haar Europese hoogtepunt. In 2004 won Boro de League Cup – de eerste en tot nu toe enige grote trofee in de clubgeschiedenis. Nog spectaculairder was de UEFA Cup-campagne van 2005-06, waarbij Middlesbrough op miraculeuze wijze teams als Basel en Steaua Boekarest uitschakelde, en zelfs vanuit een 0-3 achterstand terugkwam tegen Steaua, om uiteindelijk de finale te bereiken in Eindhoven – waar Sevilla te sterk bleek (4-0). Toch blijft die campagne een van de meest romantische verhalen in de moderne Engelse voetbalgeschiedenis.

De jaren die volgden kenmerkten zich door het jojo-effect tussen de Premier League en het Championship. Degradaties in 2009 en 2017 werden afgewisseld met promoties, en de club houdt de hoop levend om opnieuw een vaste stek in de hoogste divisie te veroveren. Boro-fans zijn gehard, loyaal en rotsvast overtuigd dat het volgende glorieuze hoofdstuk aanstaande is.

Geen speler belichaamt de geest van Middlesbrough beter dan Juninho Paulista. De kleine Braziliaan, gearriveerd in 1995 vanuit São Paulo, betoverde het Riverside met zijn technische klasse en speelsvreugde. Zijn dribbels, zijn passes, zijn onuitputtelijke energie – Juninho was puur spektakel. Hij keerde maar liefst drie keer terug naar de club, wat alles zegt over zijn band met Boro en de fans.

Fabrizio Ravanelli is de andere grote naam uit dat gloriejaar. 'Il Penna Bianca' – de witte veer, vernoemd naar zijn karakteristieke grijze haardos – scoorde een hattrick op zijn debuut en bewees dat hij ook op het zwaarder bewerkbare Engelse veld kon schitteren. Zijn doelpuntenviering, shirt over het hoofd, werd een icoon van de Premier League-era.

Bryan Robson als speler was al een legende – als voormalig Manchester United- en Engeland-aanvoerder bracht hij niet alleen tactisch inzicht maar ook pure uitstraling naar Teesside. Zijn opvolger als manager, Steve McClaren, was de architect van de meest succesvolle periode in de clubhistorie.

Alen Boksic, de Kroatische ster die in 2000 arriveerde, imponeerde in zijn korte periode met zijn klasse en doelgevaarlij­kheid. Mark Schwarzer verdedigde het Boro-doel jarenlang met onwankelbare kwaliteit en groeide uit tot een club­legende.

Verdediger Gareth Southgate – later bondscoach van het Engeland-elftal – speelde jarenlang voor Boro en was een rustige, betrouwbare aanvoerder. Jonathan Woodgate, Ugo Ehiogu en Chris Riggott vormden memorabele defensies. En dan was er nog Massimo Maccarone, de Italiaan die beide Europese wonderen in 2006 bewerkstelligde met gouden doelpunten in de slotfase.

Het klassieke Middlesbrough-shirt is direct herkenbaar: de rood-witte verticale strepen zijn de ziel van de club, aangevuld met donkerblauwe accenten. Door de decennia heen zijn er talloze variaties geweest die elk een eigen verhaal vertellen.

De shirts uit de vroege jaren negentig met sponsor ICI (Imperial Chemical Industries) zijn geliefd bij puristen – strak, eenvoudig en met een tijdloze uitstraling die de industriële wortels van de stad weerspiegelt. Met de komst van Errea als kledingleverancier in de mid-jaren negentig kregen de shirts een meer moderne snit, perfect passend bij de grote namen die de tenues droegen.

Het thuisshirt uit 1996-97 – het seizoen van Ravanelli en Juninho – is het meest gewilde retro Middlesbrough shirt onder verzamelaars. Het combineert de klassieke strepen met de nostalgie van een legendarisch maar tragisch seizoen. Uitshirts in geel en in marineblauw uit diezelfde periode zijn zeldzamer en dus bijzonder waardevol.

De BT Cellnet-sponsoring op de shirts uit het League Cup-kampioensjaar 2004 geeft die tenues een bijzondere waarde voor iedereen die die historische dag in Cardiff wil herdenken. De Umbro-kits van de McClaren-jaren hadden een strak, professioneel design dat perfect bij de Europese ambities van de club paste.

Voor de echte kenner zijn de Ayresome Park-era shirts uit de jaren tachtig – met sponsors zoals ICI en producenten als Hummel of Errea – ware collectors items die zelden op de markt komen.